Kuna leśna, zwana także tumakiem zamieszkuje prawie całą Europę zachodnią i północną Azję aż po Ob i Irtysz. W Polsce występuje prawie wszędzie, ale jest bardzo nieliczna. Żyje w lasach całego kraju, najchętniej w gęstych lasach mieszanych. Trzyma się stale obranej przez siebie części lasu. Urządza legowisko w dziuplach starych drzew, najchętniej dębów, w opuszczonych gniazdach lub zarośniętych kamionkach - czyli przepustach pod drogami. Kuna leśna żywi się głównie złowionymi drobnymi zwierzętami i ptactwem. Zjada również jaja ptasie, jagody i owoce leśne (szczególny jej przysmak to jagody jarzębiny). Tumak łapie zarówno myszy, jak i zające, króliki, a nawet małe sarniątka. Atakując stara się ofiarę zadławić albo przegryźć jej gardło lub arterie szyjne, często potem odgryza głowę. Ze szczególną zawziętością ściga wiewiórki. Padliny w zasadzie nie rusza. Maksymalny wiek jaki osiąga Tumak to 10 lat ale niektórzy autorzy podają nawet 17-18 lat (Jurgenson 1956). Wrogami naturalnymi kuny leśnej są większe od niej drapieżniki włóczące się psy, bielik, puchacz, jastrząb gołębiarz. W ekosystemach Tumak odgrywa ważną rolę w utrzymywaniu równowagi wśród gryzoni myszowatych. Tumak znakomicie wspina się na drzewa, przeskakując z jednego drzewa na drugie, pokonuje nieraz odległość nawet 3.5 metra. Zmysł wzroku, słuchu i węchu ma doskonale rozwinięty. Spotkany na ziemi, bardzo szybko ucieka w zarośla i gąszcze, jednak siedząc na drzewie, potrafi bardzo długo obserwować człowieka i nie reagować ucieczką. Kuna leśna jest w Polsce zwierzęciem łownym. Pożytek stanowi piękne puszyste futro.

Systematyka:
Rząd: Drapieżne - Carnivora
Rodzina: Łasicowate - Mustelidae
Gatunek: Kuna leśna - Martes martes

Kuna leśna jest wielkości kota domowego, ale ma tułów silnie wydłużony, głowę wąską o wyciągniętym pysku, oczy stosunkowo duże. Nos ma czarny lub ciemny. Uszy są małe, prawie trójkątne, o końcach zaokrąglonych, obramowane jaśniejszym paskiem. Rozstaw uszu mierzony od wewnętrznego skraju wynosi średnio 47 mm. Sierść jest długa, miękka jedwabista, barwy od jasno do ciemnobrązowej, kasztanowej. Na gardle znajduje się plama zmiennego kształtu, barwy od żółtej do białej. Nie dochodzi ona jednak nigdy do przednich łap. Kończyny są pięciopalczaste zakończone ostrymi pazurami, opuszki palców i śródręcza owłosione. Ogon jest puszysty, długością równy połowie długości ciała. Grzbiet kończyny i ogon są nieco ciemniejsze od reszty ciała.

Uwaga, co warto wiedzieć:

• W Polsce żyją dwa gatunki kuny: leśna - tumak i domowa - kamionka
• W okresie nadmiaru pokarmu kuna leśna robi zapasy, np. jajek ptasich, zagrzebując je w ziemi by je potem spożyć
• W ciągu jednej nocy, tumak potrafi przebyć odległość około 10 km
• Kuna leśna potrafi bez szkody dla swego zdrowia zeskoczyć na cztery łapy z wysokości nawet 20 metrów